چغندر

کلیات گیاه شناسی

چغندر را از قدیم  میشناختند و حتی در حدود چهار قرن قبل از میلاد به خواص درمانی آن آَشنا بوده و از آن استفاده می کرده اند .

چغندر بطور بومی در ناحیه مدیترانه و شرق اروپا وجود داشته است و در حال حاضر در بیشتر نقاط دنیا کشت می شود .

چغندر دو نوع می باشد. یک نوع آن چغندر معمولی است برنگ بنفش تیره و یا قرمز و نوع دیگر آن چغندر قند است برنگ زرد روشن بمقدار بسیار زیاد در نقاط مختلف دنیا برای استفاده از شکر آن کشت می شود .

چغندر خوب آن است که زیاد در خاک نمانده باشد و یا باصطلاح جوان باشد زیرا چغندری که زیاد رسیده باشد سفت می شود . چغندر پیر معمولا گردنی باریک دارد و شیارهایی روی آن بوجود می آید .

ترکیبات شیمیایی:

چغندر بسیار مغذی است و سرشار از مواد معدنی و ویتامین ها است .

در جدول زیر مقدار مواد در صد گرم چغندر آمده است .

انرژی                       33 کالری

پروتئین                    1/2 گرم

چربی                     0/06 گرم

هیدروکربن               7/2 گرم

کلسیم                  11/1 میلی گرم

فسفر                    20 میلی گرم

آهن                      0/8 میلی گرم

ویتامین آ                5000 واحد

ویتامین ب 1          0/015 میلی گرم

ویتامین ب 2        0/025 میلی گرم

ویتامین ب 3         0/33 میلی گرم

ویتامین ث           17/62 میلی گرم

خواص داروئی:

برگ چغندر خواص درمانی بسیاری دارد.

1-بعنوان ملین و رفع یبوست بکار می رود.

2-تقویت کننده کلیه است.

3-درمان کننده التهاب مجاری ادرار است.

4-بعنوان مصرف خارجی برای پانسمان زخم و درمان تاول مصرف می شود.

ّ چغندر مخلوط با آب هویج دفع کننده سنگ کیسه صفرا نیز هست .

شربت چغندر بهترین نوشابه و تقویت کننده بدن و دافع سموم بدن است .

طرز استفاده:

برای درست کردن شربت چغندر با آب میوه گیری آب سه تا چهار چغندر خام را بگیرید و آنرا با یک لیوان آب معدنی گاز دار مخلوط کنید این شربت بسیار خوشمزه و انرژی زا است .

مضرات :

مضرات خاصی گفته نشده است .

 

/ 0 نظر / 49 بازدید