لوبیا

کلیات گیاه شناسی

لوبیا گیاهی است از تیره بقولات ، علفی وبالا رونده که بدور درختان و گیاهان دیگر می پیچد . برگهای آن سبز رنگ ، پهن ، بزرگ و نوک تیز است که شامل سه برگچه بشکل قلب می باشد .

گلهای آن سفید مایل به زرد یا بنفش و میوه آن باریک و غلاف مانند است که دانه های لوبیا در آن قرار دارد .

از پوست و دانه های لوبیا هنگامکیه لوبیا سبز است استفاده می شود که بنام لوبیای سبز معروف است ولی هنگامیکه پوست غلاف سفت می شود دانه های داخل آن بصورت لوبیای خشک که برنگ قرمز یا سفید می باشد مورد استفاده غذایی قرار می گیرد .

ترکیبات شیمیایی:

در صد گرم لوبیای سبز مواد زیر موجود است:

آب                    92 گرم

پروتئین               1/6 گرم

چربی                 0/2 گرم

مواد نشاسته ای   4/5 گرم

سدیم                  4 میلی گرم

پتاسیم                150 میلی گرم

کلسیم                 50 میلی گرم

فسفر                 35 میلی گرم

آهن                  0/6میلی گرم

ویتامین آ            540 واحد

ویتامین ب 1        0/16 میلی گرم

ویتامین ب 2       0/1 میلی گرم

ویتامین  ب 3      0/5 میلی گرم

ویتامین ث         15 میلی گرم

اینوزیت               0/75 میلی گرم

ساکارز               1/5 گرم

در صد گرم لوبیای خشک مواد زیر موجود است

آب                    10 گرم

پروتئین               22 گرم

چربی                 1/5 گرم

سدیم                15 میلی گرم

پتاسیم              1 گرم

کلسیم              130 میلی گرم

فسفر                420 میلی گرم

آهن                   7 میلی گرم

ویتامین آ             20 واحد

ویتامین ب 1         0/55 میلی گرم

ویتامین ب 2          0/2 میلی گرم

ویتامین ب 3          2/4 میلی گرم

برگهای لوبیا دارای ماده ای بنام آلان توئین می باشد .

خواص داروئی:

لوبیا قرمز از نظر طب قدیم ایران گرم و تر است و لوبیای سفید معتدل است.

1)ادرار آور است و حجم ادرار را زیاد می کند.

2)درمان کننده بیماریهای دستگاه ادراری است.

3)سنگ کلیه را برطرف می کند .

4)سینه و ریه را نرم می کند .

5)آب را از بدن خارج می سازد .

6)لوبیای سبز مقوی قلب است .

7)نیروی جنسی را تحریک می کند.

8)قاعده آور است.

9)کلسترول خون را پائین می آورد.

10)ضد سرطان است .

11)برای رفع بیماریهای قلبی مفید است.

12)بدلیل داشتن مقدار زیادی الیاف روده ها را تمیز می کند.

13)فشار خون را پائین می آورد.

14)یبوست را برطرف می کند.

15)در استعمال خارجی لوبیا را خمیر کرده و روی زخم های اگزما بگذارید تا آنها را التیام دهد .

طرز استفاده:

جوشانده :  مقدار 30 گرم لوبیای خشک را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید ده دقیقه بجوشد سپس آنرا صاف کرده و یک فنجان قبل از هر غذا بنوشید.

لوبیای پخته : لوبیا را در آب ریخته و بجوشانید تا کاملا  پخته و نرم شود و بمقدار یک فنجان در روز بخورید برای جلوگیری از نفخ معده می توان لوبیا را با خردل ، زیتون و آبلیمو مصرف کرد .

سوپ لوبیا : از نظر داشتن مواد پروتئینی و الیاف بسیار مفید است . سوپ لوبیا را با جعفری و گشنیز و هویج بپزید .

مضرات :

لوبیا بعلت داشتن پروتیئن برای اشخاصی که مبتلا به بیماری نقرس بوده و اسید اوریک خونشان بالاست مناسب نیست . ضمنا لوبیا بدلیل اینکه گاز زیادی در معده  و روده تولید می کند باید بمقدار کم استفاده شود و همچنین با طریقه پخت مناسب آنراقابل هضم کرد . بدین منظور باید لوبیا را بعد از شستن در آب گرم ریخته و بمدت چند ساعت بگذارید خیس بخورد سپس آب آنرا دور ریخته ،‌آب تازه روی آن بریزید و بپزید .

/ 0 نظر / 84 بازدید