گل گاوزبان

کلیات گیاه شناسی

گاو زبان گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می رسد ساقه آن شیار دار و خاردار می باشد . برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است . گلهای آن به رنگ آبی ، سفید ، و بنفش می باشد .

گاو زبان احتمالا از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته  و امروزه در منطقه مدیترانه ، نواحی شمال آفریقا و قسمت هایی از خاورمیانه می روید . گل ، برگ و سرشاخه های گلدار آن به مصرف دارویی می رسد .

ترکیبات شیمیایی:

گل گاو زبان و برگ های آن دارای لعاب فراوان است . این گیاه دارای نیترات پتاسیم ، رزین هاف مالات کلسیم ، منگنز ، منیزیوم ، اسید فسفریک و آلانتوئین می باشد .

خواص داروئی:

گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد است . 

1)گل گاو زبان و برگ های آن تصفیه کننده خون است .

2)آرام کننده اعصاب است .

3)عرق آور است . 

4)ادرار آو ر است .

5)کلیه ها را تقویت می کند . 

6)سرماخوردگی را برطرف می کند .

7)برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید . 

8)در درمان برونشیت موثر است .

9)بی اختیاری دفع ادرار را درمان می کند . 

10)التهاب  و ورم کلیه را درمان می کند . 

11) در درمان بیماری سرخک و مخملک مفید است .

12)ضماد برگ های گاو زبان برای رفع ورم موثر است . 

13)برگهای گاوز بان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید .

14)برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدار زیادی ویتامین C می باشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد می ریزند .

 

مضرات :

گاوزبان بعلت داشتن آلکالوئید برای زنان حامله و کودکان مضر است .

/ 0 نظر / 119 بازدید